เรื่องเล่าชาวสวน     โดย คุณตาสนิท สุขก้อน

                                 

เรื่องเล่าชาวสวน จาก.... คุณตาสนิท  สุขก้อน

     ทุเรียนสมัยก่อนที่ผมปลูกดกมากเพราะมีสภาพอากาศที่ดี หนาวยาวนานกว่าในปัจจุบัน ทุเรียนต้นหนึ่งเต็มที่ในสมัยก่อนจะมีลูกได้ถึง 50-70 ลูกต่อหนึ่งต้น สวนทุเรียนของผมที่ บางกรวย พันธุ์ฉัตรสีทองต้นใหญ่และสูงปีหนึ่งให้ลูกถึง 70 ลูก โดยต้นไม่ตาย พอหลังจากการตัดลูกเสร็จหมด ก็จะสาดเลนครับเพื่อเป็นปุ๋ยให้กับทุเรียนในการฟื้นฟูต้นเพื่อเตรียมออกลูกในปีถัดไป

 

 

     ในฤดูฝนผมใช้พร้าโบราณเหวียงตัดหญ้าลงไปในท้องร่อง เพื่อให้หญ้าเน่ากลายเป็นขี้เลนที่จะสาดในปีถัดไป การปลูกทุเรียนเล็กในสมัยก่อน ก็ปลูกยกโคกสูงประมาณหัวเข่า และมีการเสริมโคกอยู่เสมอๆครับ การป้องกันเพลี้ยหรือแมลง ในสมัยก่อนไม่นิยมใช้ยาฆ่าแมลงนักเนื่องจากมันเป็นอันตรายต่อทุเรียนและคนปลูกครับ จึงใช้วิธีการสาดน้ำโคลนทำได้โดยการนำแคลงตีให้น้ำขุ่นเป็นน้ำโคลนบางๆ แล้วสาดใส่ใบทุเรียน สาดบ่อยๆทำให้ใบทุเรียนมีโคลนติดจากนั้นจะไม่มีแมลงใดๆมากินใบเลย ถ้าไม่เชื่อก็สามารถลองดูได้สำหรับผู้ที่ต้องการประหยัดต้นทุนการผลิต ใส่ปุ๋ยการใช้โคลนใส่รอบๆโคก จะทำให้ทุเรียนเติบโตได้ดี

   

 

     การขายทุเรียนในสมัยก่อนนั้นเราต้องไปขายเองที่ตลาด 6 ทุ่มต้องออกไปขาย ถ้าโชคดีก็จะมีคนจีน(เจ๊ก)มาซื้อที่โป๊ะเรือจนหมดไม่ต้องไปขายต่อที่ตลาด โดยราคาสมัยก่อนก็ถือว่าแพงพอสมควร ในสมัยก๋วยเตี๋ยว,ราดหน้า ชามละ 1 บาท โอเลี้ยงแก้วละ 70 สตางค์ ราคากระดุมอยู่ที่ประมาณ 8-12 บาท ส่วนทุเรียนที่แพงที่สุดแน่นอนว่าคือพันธุ์ก้านยาวราคาสูงสุดอยู่ที่ประมาณ 50 บาท การทำทุเรียนนั้นทำให้ผมมีชีวิตที่ดี ผมสามารถทำสวนแล้วส่งลูก 2 คนเรียนจนจบปริญญาได้ .......... แม้ว่ามันจะเหนื่อยแต่ผมมีความสุขกับมัน.......

 

                                                                     สนิท สุขก้อน

 

 

Visitors: 142,633